Wijze lessen van een vlinder

Volgens de chaostheorie kunnen de vleugels van een vlinder de vorming van een orkaan veroorzaken, die weken later zal plaatsvinden. Kleine acties kunnen grote effecten hebben die wij niet altijd kunnen voorspellen. Dit wordt wel het butterfly effect, het vlindereffect, genoemd.

Ik werd herinnerd aan het vlindereffect, toen ik tijdens een bezoek aan Nepal hoorde over een lokale legende. De legende zegt dat op een dag een bedelaar in de straten van een dorp mensen om geld vroeg. Slechts één vrouw was zo vriendelijk om hem wat munten te geven. De arme man waarschuwde de vrouw voor de komende vloed; hij bleek een vermomde god te zijn. Snel vluchtten de vrouw en haar kinderen de heuvels in om de enige mensen te worden die de overstroming zouden overleven. Zo ontstond het Fewa meer in Nepal. De vrouw en haar kinderen vestigden zich naast het meer en waren de eerste bewoners van de stad die nu Pokhara heet. Een kleine goede daad had geleid tot het voortbestaan ​​van deze vrouw, haar kinderen en hun nakomelingen.

Eeuwen later peddelde een reiziger, ikzelf, in een kano op het Fewa meer. Aan de voet van beboste hooglanden glinsterde het water in het zonlicht. Op de achtergrond rees de machtige bergketen van 6.000 meter hoge pieken die we tegenwoordig het Himalayagebergte noemen. Het stille water zorgde voor een gemoedsrust die onmogelijk te vinden is in de stad. Verder was mijn verhaal minder spannend dan dat van de legendarische vrouw. Het was tijd om mijn gehuurde kano terug te brengen naar de eigenaar.

Terwijl ik de kano terug peddelde, zag ik iets kleins op het water drijven. Het was een roze vlinder die langzaam zonk. In eerste instantie besloot ik door te gaan met peddelen en de natuur zijn gang te laten gaan, maar de herinnering aan de legende van vriendelijkheid deed me van gedachten veranderden. Ik stuurde mijn kano terug en wat heen en weer bewegend, slaagde ik erin mijn peddel onder de verdrinkende roze vlinder te krijgen. Ik tilde hem in mijn kano; mijn eigen goede daad.

Toen ik de kano terug naar de bergketen stuurde, zag ik iets anders op het water drijven, precies op de plek van waar ik net mijn peddel had opgetild. Het was een andere vlinder. Groter, zwart gekleurd en met turquoise markeringen op zijn vleugels. Maar een van zijn vleugels was in tweeën gesplitst; door één vlinder te redden, had ik een andere gedood. Een gevolg van mijn kleine goede daad was moord.

Misschien was dit een les om de natuur zijn gang te laten gaan. Tenzij de roze vlinder een vermomde god blijkt te zijn en de zwarte vlinder op het punt stond een orkaan te veroorzaken.

Mensen leven met dezelfde vloek als vlinders. We kunnen slechts beslissingen nemen naar ons beste kunnen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s